AFFETMEYİ BİLMEK

[İncitanem]

Sponsorlu Bağlantı

Sponsorlu Bağlantı

Bir lise öğretmeni günün birinde derste öğrencilerine bir teklifte bulunur. Bir hayat deneyimine katılmak istermisiniz? diye sorar. Öğrenciler çok sevdikleri öğretmenlerinin bu teklifini tereddütsüz kabul ederler. ‘O zaman ‘ der öğretmen,’bundan sonra ne dersem yapacağınıza söz verin. ‘Öğrenciler söz verirler. Şimdi, yarınki ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz.’Öğrenciler, bu işten pek bir şey anlamamışlardır; ama, ertesi sabah hepsinin sıralarının üzerinde patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilerine şöyle der öğretmen.,’şimdi, bu güne kadar affetmeyi istemediğiniz her kişi için bir patates alın ve kişinin adını o patates üzerine yazarak torbanın içersine koyun.’Bazı öğrenciler üçer beşer tane patates koyarken, bazılarının torbası ağzına kadar dolmuştur. Öğretmen, kendisine ‘Peki şimdi ne olacak? ’ der gibi bakan öğrencilerine, ikinci açıklamasını yapar. Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin, bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta,bindiğiniz otobüste,ziyaret ettiğiniz dostlarınızın evinde,okulda ders dinlerken sıranızda… hep her zaman yanınızda ve elinizde olacaklar.Tamam mı söz verdiniz bana unutmayın.Aradan bir hafta geçmiştir.Öğretmenleri sınıfa girer girmez deneyime katılmış,çok sevdikleri ve güvendikleri öğretmenlerine söz verdikleri için patates ile dolu torbaları bir hafta boyunca ellerinden bırakmadan taşıyan öğrenciler, aşırı yorgun ve bezgin bir biçimde öğretmenlerine şikayet etmeye başlarlar.’Öğretmenim bu kadar ağır bir torbayı her yere taşımak çok zor.,’Öğretmenim patatesler kokmaya başladı bu koku beni çok rahatsız ediyor.Öğretmenim hem çok sıkıldık,hem çok yorulduk.’Öğretmen gülümseyerek öğrencilerine şu dersi verir.Görüyorsunuz değilmi? Geçmişte olanları,kötü harıraları,affetmediğiniz olayları ruhunuzda, değil bir hafta senelerce taşımak aslında fark etmesenizde sizi ne kadar yoruyor,ve sıkıntılı bir hale sokuyor. İnsanları ve olayları affetmeyerek, aslında karşımızdakileri değil kendimizi cezalandırıyoruz..Kendimizi ruhumuzda ağır yükler taşımaya mahkum ediyoruz.Affetmeyi, karşımızdakine bir ihsan olarak düşünsek de aslında affetmek en başta kendimize yaptığımız,kendimizi hafifleten bir işlemdir.:Şimdi gerçekten affettiğiniz her bir kişinin patatesini atarak bundan sonraki hafta hafiflemeye çalışınız.Patatesler bittiğinizde ne kadar rahatlamış olduğunuzu göreceksiniz..

[editör]

İnsan affetmeyi bilmeli her koşulda. Eline Sağlık..

[gülçehre]

ellerinize sağlık,teşekkürler..

[İncitanem]

Okuduğunuz için ben tşk ederim..

[Tags:]

Tags: